احاديثي داريم كه اين احاديث مطالبي رو به پيغمبر نسبت ميده كه اگر كسي متخصص باشه ميفهمه اين حديث در قوچان ساخته شده. براي اين كه اين
تعبير در قوچانه. اصلاً در لغت عرب و تمام جزيره العرب اين تعبير موجود
نيست. مثلاً در اوايل قرن سيزدهم احاديث زيادي در قزوين جعل شده. پس
ما ميمونيم و تاريخ. از اين جا به بعد حرفها خيلي دقيقتره. ولي اين تاريخ
ساخته شده است. چون نويسنده ي اين كتابهاي قطور اينها بايد يك قدرتي
ازشون حمايت كرده باشه تا بتونه اين مجموعه رو كه الآن ما در برابرمون
داريم نوشته باشه. از چه جاهايي و چه گروه هايي چه پولهايي داده اند تا اين
كتابهارو نوشته اند. بايد اينهارو روي پوست مينوشتند. مگر ممكن بوده اين
همه پوست رو بتونه يك نفر تهيه كنه؟ بايد از خوزستان براش ني مي آوردند،
بايد براش مرّكب مي آوردند، مگه آسونه اين كارها؟ امروز شما نميتونيد با اين
همه عقل و درايتي كه انسان موجود داره، اصلاً نميتونه به اين آسوني مگه
حرف راست ميشنويد؟ و مگر ممكنه شما بتونيد راست رو از دروغ تشخيص
بديد؟ تا صد سال پيش تمام مؤلفين به حكام و امرا تكيه داشتند. و همه ي
كتابهايي كه نوشته شده زير نظر اونها بوده و به نفع اونها نوشته شده. فقط تو
دوره ي قاجاريه ميبينيد كه يه مقداري بعضي كتابها بدون نظارت حكومت
نوشته شده. تمام كتابهاي دوره ي صفويه رو بياريد ببينيد، گلستان سعدي رو
ببينيد، به نام سعد بن زنگي مينويسه. نظامي شاعر معروف خمسه اش رو به
نام سلطان گنجه مينويسه، فردوسي شاهنامه رو براي سلطان محمود غزنوي
مينويسه. شما هرچه به عقب برگرديد اين تكيه داشتن به حكام بيشتر بوده. مثل
الآن علم براي همه و مدرسه براي همه نبوده. اصلاً تمام مدارس در ايران
ساختار سلطنتي داره. تمام مسجدها هم همين طور. تو اسپانيا قبل از اين كه
مسلمونا مسلط بشن همه ي كتابها در شأن حضرت عيسي بوده. هرآن چه در
تاريخ عرضه ميشه وابسته به حكومتهاي وقته. در طول هفت صد سال گذشته يه
عده اي كتابها رو حكومتهاي عثماني نوشتند. چه جوري ميشه اثبات كرد؟ چه
جوري ميشه رد كرد؟ بسيار خوب، اينها دشمن بودند، از كجا معلومه كه دروغ
نوشتند؟ شايد حق با اونهاست. يه دفعه يكي پيدا ميشه از خليفه ي دوم حمايت
ميكنه و نوشته هاش همينهاست. يه دسته اي ميان اونهارو ميكشند و بعد حكومت
دستشون مي افته. حالا اين داره استناد ميكنه و ميگه فلان.