این مقاله اخیرا به انجمن دانا ارسال شده
آقای چمران معاون بقاع و اماکن متبرکه در سازمان اوقاف ،با کلی خوشحالی تصریح کرده که در آمد همين امامزاده ها در سال ۸۴ نسبت به سال ۸۳ رشد بسيار خوبی داشته است چنانچه اين در آمد از ۲۷ ميليارد تومان به ۳۷ ميليارد تومان رسيده استبه عبارتی ساده تر …
———————————–
چندشب پیش از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران شاهد پخش برنامه ای بودم که با حضور دو کارشناس مسائل دینی،مذهبی به تحلیل بحران فرقه های نوظهوری که اخیرا در تهران شروع به فعالیت کرده وبرخی از جوانان را بسوی خود جذب نموده اند،می پرداخت.بحث مطرح شده در این برنامه آنقدر جذاب بود که هر بیننده ای رامجبور می کرد تا پایان،برنامه را همراهی کند.
اما نکته ی قابل تامل وتحسر در این برنامه مربوط به سخنان داود رنجبران یکی از دو کارشناس برنامه بود.
حال اگرچه سخن آقای رنجبران مورد تاببد من هم است اما سوال اینجاست که براستی چنین رویکردی از سوی این فرقه های منحرف وشیطانی چه مقدار انسان را به یاد مذهب تشیع می
اندازد!!
آیا بر اساس این فرایند(بیزینس)نمی توان این مذهب را در کناراین فرقه ها قرار داد وآنها را دارای رویکردی واحد در این زمینه دانست؟تحقيقات نشان مي دهد که امام زاده های موجود درايران طي يكسال سی و هفت ميليارد تومان در آمد كسب
مي كنند واین به این معناست که صنعتی پر رونق با عنوان«صنعت امام زاده سازی»در ایران پدید آمده است. به عبارتي دیگر مردم بيچاره ی ايران،که خود به نان شب محتاج بوده و با هزار و يک درد بی درمان دست به گريبان هستند ، اقدام به بستن دخیل در امام زاده ها نموده وناله و ندبه کرده اند ؛ گريبان چاک داده اند ؛ اشک ريخته اند و حاجت خواسته اند ؛ و چون هيچ يک از اين امامزاده ها اهل نسيه کاری نيست و چک و سفته هم قبول نفرموده و هيچ حاجتی را بدون پول بر آورده نمی کند، لاجرم ؛ همين مردم پا برهنه و گرسنه ؛
سی و هفت ميليارد تومان به اين امامزاده ها رشوه مي دهند بلکه دردی از آنها درمان شود ؛ حاجتی بر آورده گردد ،برای دخترشان شوهری پيدا شود ؛ همسر شان حامله شود ؛ عروس شان از سر به هوايی بيرون بيايد ؛
گاو و گوسفند شان از بلايای ارضی و سماوی در امان بمانند ؛ فلان بيماری شان شفا پيدا بکند؛ و خلاصه اينک يکی از هزار و يک حاجت شان بر آورده شود
